Czerwcowe spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki odbyło się wokół powieści Kate Morton Córka zegarmistrza. To książka o złożonej fabule, pełnej szczegółów i przeplatających się wątków. Na początku wielu z nas miało wrażenie poruszania się we mgle – akcja rozwijała się powoli, długo nie było wiadomo, dokąd zmierza. Trudno było się w nią wczytać.
Jednak nasi klubowicze przełamali początkową barierę – i było warto.
Powieść obejmuje wydarzenia rozciągnięte na przestrzeni wieku, splata losy kilku pokoleń i odkrywa historię skrywanego sekretu, morderstwa, kradzieży, miłości i straty. Wszystko to ukazane zostało z perspektywy Birdie, tytułowej córki zegarmistrza. Różnorodni bohaterowie, ciekawie nakreślone postacie i ich losy tworzą spójną, wielowymiarową całość. To literatura ambitna, która wymaga skupienia, ale odwdzięcza się głębią i kunsztem narracyjnym.
Zakończenie zaskakuje – ale to właśnie znak rozpoznawczy twórczości Kate Morton. Gdy już historia się rozkręci, przypomina stary, piękny zegar – jego trybiki zaczynają harmonijnie pracować i zazębiają się ze sobą w doskonale przemyślanej konstrukcji.
Autorka posługuje się pięknym, barwnym językiem. Styl pisania przypomina kolorową, delikatną tkaninę, którą otulamy się podczas lektury. Dla wielu z nas była to pierwsza styczność z twórczością Kate Morton – i zapewne nie ostatnia. Jej język naprawdę urzeka: melodyjny, wyrazisty, piękny jak muzyka, w której można się zatracić.